Novosti

Turistička organizacija Grada Vršca, predstavila je svoju ponudu na mađunarodnom sajmu turizma u Beogradu od 2...
Turistička organizacija Vršca i ove godine predstaviće svoju turističku ponudu na međunarodnom sajmu turizma ...
У Љубљани, на Господарском расзтавишчу, свечано отворен 28. Међународни сајам туризма и пословна берза Natou...
Vrščani su tradicionalno dočekali Novu godinu po Julijanskom kalendaru....
Arhiva

Položaj

Ukupna površina grada iznosi 10 km 2 sa 180 ulica, 11 trgova i 3 bulevara.
Nadmorska visina u centru grada je 94 metara.

Osobenost geografskog položaja Vršca i osobina reljefa područja opštine, čine ne samo različitost u odnosu na vecinu drugih panonskih gradova, nego i raznolikost, bogatstvo i lepotu predela. Vršac se nalazi na 45 0 7' 11'' severne širine i 21 0 17' 54'' istočne dužine na nadmorskoj visini od 118 m, površine 10 km 2 .

    Osnovni elementi koji karakterišu geografski položaj su:
  • Pripadnost Panosnkom basenu,
  • Pogranicni položaj i blizina Rumunije,
  • Visinska razuđenost reljeva netipična za prostor Vojvodine,
  • Razvijena putna mreža i dobra saobraćajna povezanost sa okruženjem.
Najznačajnija prednost Vršca, u odnosu na okruženje je izuzetno strateško povoljna geografsko-saobraćajna lokacija, jer se opština nalazi na važnom međunarodnom putnom pravcu E-70, koji spaja dva panevropska koridora, i to X i IV.

Što se tice eksploatacije mineralnih sirovina u opštini prisutni su kaolin i silicijum.

Lokacija


Vršac, jedan od najlepših banatskih gradova, nalazi se u severoistočnom delu Srbije, odnosno jugoistočnom delu Vojvodine uz rub Panonske nizije, u podnožju i na obroncima Vršačkih planina. Deo teritorije opštine Vršac zauzima prostor prirodnog rezervata Deliblatske peščare, poznate kao "Evropska Sahara".

Nalazi se severoistočno od Beograda na udaljenosti od 84 kilometara, od granice sa Rumunijom udaljen je svega 14 km, od Temišvara 77 km, administrativnog sedišta zapadne Rumunije, od Novog Sada udaljen je 147 km. Susedne opštine su: Bela Crkva, Kovin, Alibunar i i Plandište; a veća naselja koja se nalaze u okruženju su: Opovo, Kovačica, Alibunar, Plandište, Bela Crkva, Kovin, Pančevo.

Vršac odlikuje dobra povezanost sa okolnim mestima, kao i gradovima u ovom delu Vojvodine, i to kako u drumskom tako i železničkom saobraćaju. U samom Vršcu nalazi se železnički granični prelaz prema Rumuniji a drumski kod Vatina. Na tri kilometra od centra grada nalazi se Pilotska akademija JAT-a, a u okviru nje i aerodrom za manje avione i avio-taxi.

Granice


Opština Vršac se nalazi u jugoistočnom delu Vojvodine, u južnom Banatu, u kome svojom visinom dominiraju Vršačke planine, sa Guduričkim vrhom (641m), najvišim vrhom Vojvodine. Graniči se sa Republikom Rumunijom sa istočne i severoistočne strane, atarima opština Plandište sa severozapadne, Alibunar sa zapadne, Kovin i Bela Crkva sa južne strane.

Opština po veličini teritorije spada među najveće u Vojvodini (nalazi se na 4. mestu po veličini vojvođanskih opština). Grad Vršac je sedište opštine u jugoistočnom delu Banata. Područje opštine Vršac zauzima 801 km 2 i obuhvata 24 naselja.

Teritorija


Područje opštine Vršac prostire se na površini od 801 km 2 ,
koju karakteriše ravničarski predeo Panonske nizije.

Bogatstvom geomorfoloških oblika opština Vršac se razlikuje od većine opština Vojvodine. Idući od nižih ka višim predelima, na ovom prostoru mogu se izdvojiti sledeće osnovne morfološke celine: depresije, aluvijalna ravan reke Karaš, lesne terase, lesne zaravni, Deliblatska peščara i Vršacke planine. Deliblatska peščara i Vršačke planine predstavljaju najizrazličitije morofološke motive ovog prostora, sa visokim stepenom razvojnih potencijala.

Vršačke planine imaju relativno malo prostranstvo 171 km 2 . Najviši je Gudurički vrh sa 641 m n.v., koji ovom visinom čini Vršačke planine najvišom tačkom Vojvodine. Podgorinske delove Vršačkih planina čine abrazivne površi akumulativnog porekla.

Na krajnjem jugozapadu prostor opštine je duboko zašao u Deliblatsku peščaru, gde se nalazi jedino naselje unutar Peščare – Šušara. Sa aspolutnom visinom većom od 180 m, teren Deliblatske peščare se lagano spušta prema severu, severoistoku i istoku, prelazeći u južnobanatsku lesnu zaravan, koja se završava u liniji naselja: Parta, Zagajica, Izbište i Uljma. Severni, severozapadni i severoistočni delovi opštine se nalaze u istočnobanatskoj depresiji, koja je istovremeno i najniži teren u okviru opštine (75 m). Između ova dva morfološka oblika, lesne zaravni i depresije, pruža se lesna teresa, koja je prilično razuđena, zaokružena vodoplavnim terenima i aluvijalnim razvnima. U jugoistočnom delu opštine, u uskom pojasu formirana je aluvijalna ravan Karaša.

Činjenica da područje opštine Vršac leži na više reljefnih celina – uticala je na formiranje mreže naselja, izgradnju mreže saobraćajnica, kao i gustinu naseljenosti. Prostor opštine Vršac, razuđen na ovakav način, daje mogućnosti za širok spektar aktivnosti.

Reljef


Niže, zaravnjeno zemljište prostire se izmedu Deliblatske pešcare i Vršackih planina, nadmorske visine od 80-100 m. Ovo je površina od 630 km 2 , a koristi se za ratarsku i vinogradarsku proizvodnju.

Vršacke planine predstavljaju geografski masiv cuka i brada koja se prirodno nadovezuju na Karpate. Po svom postanku nisu vezane za Karpate, mnogo su starije, pa su svojevrsni geološki relikt u Panonskoj niziji. Vršacke planine su deo nekadašnje planinske mase. Prave planinske oblike dobile su znatno kasnije, kada su izvršena velika raspadanja i spuštanja okolnih površina u dubine, a citava Panonska nizija bila pokrivena vodom, poznata kao Panonsko more. Kada se voda sasvim povukla ostao je planinski masiv sa visokim kotama, brdima i brežuljcima.

Autohtone Vršacke planine su sastavljene od paleozojskih kristalnih škriljaca kroz koje se mestrimicno probijaju graniti. Stene kristalnog škriljca uglavnom se pružaju pravcem sever-jug. Podbrda su pokrivena pontskim i diluvijalnim naslagama, dok su niži predeli sa diluvijalnim i aluvijalnim nanosima. Vršacke planine na krajnjem jugo-istoku Banata, imaju pretežno oblike brsko-brežuljakstih predela ciji centralni deo ima planinski karakter. Vršacke planine strmo se dižu od Kapelinog brega (Kapele - 252 m) i Kule (399) preko Turske glave, Ðakovog vrha, Vršackog vrha, Lisicje glave, i u blagom luku prema jugoistoku preko Kulmea mare, uspele na Guduricki vrh (641), najvišu tacku u Vojvodini. Od Gudurickog vrha, preko Sedla i Male coke, Korkane i Veršišora pa sve do reke Cerne visina postepeno opadala. Na Vršackim planima postoji više prevoja i potocnih dolina: Prevala, Široko bilo, glavica Solilo, doline Kozluk i Majdan, prevoji Kamenica i Korkana koji se sa južne strane supušta u Fizeški potok, a sa severne u dolinu Leskovica.

Poprecni profil vršackog gorja je asimetrican. Prema severozapadu padine su strme – spuštaju se bez odseka u Mali rit. Tako je na sektoru od Vršca do Malog Središte, a odatle pa sve do Markovca severna podgorina potpuno prelazi u niže predele. Nasuprot severnoj, cela južna podgorina se spušta stepenasto u niže predele – od Kule i Turske glave na Magareci breg, od Ðakovog vrha na Pavliško brdo, sa dolinama Crvenkom i Dubravom. Ispred sela Mesica visina raste tako da na Glavici dostice 315 m, da bi ponovo prešla u niže predele – Pojana mare, Donji ardeš i Karbumari.

Severna i južna podgorina izbrazdane su malim dolinama i vododerina. Važnije potocne doline se Šemica, Markovacki potok koji protice pored Markovca, Gudurice i Velikog Središta i uliva se u Mali Rit. Pored Kozluka, na severnoj strani, nalaze se doline Majdan i Alažura, kao i vododerina Ðavolja jazbina. Sa južen strane, kod sela Mesica izvire istoimeni potok koji u gornjem toku protice kroz prostranu dolinu, sužen protice kroz Vršac, da bi na izlazu iz grada proticao kroz prokopani kanal. Kod Socice potok Fizeš protice kroz prostranu dolinu.

Vršacke planine opkoljene su sa severne i južne strane brežuljakstim zemljištem – na severnoj strani od 100-200 m, a na južnoj visini brežuljaskog zemljišta opada, da bi potpunu nestala u dolini reke Karaš. Visnina pojedinih brežuljaka ne prelazi kote od 150-170 m. Niži zaravnjeni predeli nalaze se samo na severozapadu. To je izdužena uzvišica sa prosecnom nadmorskom visinom oko 100 m na kojoj su: At, Crvenka, Ludoš, Utrina, Lokva i Stmoglavica. Najviša tacka u Atu je na 115 m.

Vršacki predeo je prilicno siromašan vodotokovima prirodnog porekla. Jedina reka je Karaš, koji izvire u Rumuniji i protice nedaleko od Vršca. Mesic, najveci od nekoliko potoka, izvire u brdima iznad istoimenog sela i protice kroz sam grad. Na teritoriji južnog Banata izgradena je od XVIII veka do danas, citava mreža kanala za odvodenje atmosferskih i podzemnih voda. Najveci je kanal Dunav-Tisa-Dunav, koji prolazi na oko desetak kilometara od Vršca. U samom gradu je veštacko jezero koje je uredeno kao gradsko kupalište, a u blizini, u Velikom ritu postoji ribnjak površine 965 ha, poznat i kao stanište velikog broja vrsta barskih ptica i druge divljaci. Podrucje obiluje mnogobrojnim planinskim izvorima, arteškim bunarima, izvorima termalne i niskomineralne vode, ritskim vodenim površinama i ribnjacima. U neposrednom okruženju je prirodni rezervat Deliblatske pešcare i reke Dunav i Nera.

Broj naselja u opštini sa prirodnim vodotokovima je 15.

Klima


Klima je umerteno kontinentalna sa specificnostima subhumidne
i mikrotermalne, na koju uticu anticikloni sa Atlantika, Sredozemnog mora i sa severa, nezanemarujuci je i uticaj orografsko-hidrografskih uslova na ovom podrucju. Klimatski parametri, navedene klime, negativno uticu na vodni bilans zemljišta sa aspekta poljoprivredne proizvodnje sa jedne strane, a sa druge strane, povoljni su za pojavu naglog nadolaska poplavnih talasa, u slivovima bujicnog karaktera. Prosecna kolicina padavina iznosi 550 mm, a prosecna godišnja temperatura je 11,50C.

Zime su blago oštre i ponekad snegovite sa srednjom temperaturom u februaru od 2,10C.
Proleca pretežno kišna i kratka sa srednjom tremperaturom u aprilu od 11,90C.
Leta su pretežno suva, duga i topla sa srednjom temperaturom u julu od 21,50C.
Jesen je blago kišna, topla i duga sa prosecnom temperaturom u oktorbru od 12,10C.
Prelazi izmedu godišnjih doba su umereni. Prosecne padavine su 748 mm/m2.

Vazdušna strujanja cine 7 vetrova, brzine od 2 do 7,7 m/sec, ucestalosti od 4 do 20,5% godišnje, 271 dan u godini. Posebnu specificnost Vršcu daje košava, snažan vetar u jugoistocnom Banatu. Najcešce duva u rano prolece i poznu jesen, odnosno u hladnijoj polovini godine. Brzina košave je promenljiva i krece se od 18 do 40 km/h, a pojedini udari i do 140 i više km/h. Osim košave cesto duva severac i severozapadni vetar.