Usred nepregledne Vojvođanske ravnice uzdižu se Vršačke planine, a na jedno od brda je velelepni hotelsko-poslovni kompleks Breg sa čijih terasa i prozora se pruža pogled na udobno smešteni Vršac – grad bogate istorijske i kulturne prošlosti.
Vršačke planine su poznate po raznovrsnoj flori, posebno po lekovitom bilju i blagotvornoj klimi za asmatičare. Rekreativne mogućnosti ove predivne prirode dopunjava lov na sitnu divljač. Gudurički vrh sa 641m nadmorske visine, najviša je tačka u Vojvodini.
Zbog jedinstvenog položaja Vršačkih planina u banatskoj niziji, raznovrsnosti flore i vegetacije, bogatih šumskih ekosistema, lepih pejzaža i vidikovaca, veći deo šumskog područje ove planine, površine 4.177 ha, zaštićeno je 1982. godine kao park prirode.

Osnovni cilj zaštite prirode u ovoj kategoriji usmeren na očuvanje, unapređivanje i uređivanje zaštićenog prostora za potrebe rekreacije lokalnog stanovništva i za turizam. Propisana namena i ciljevi zaštite prirode treba da se ostvaruju na osnovu programa zaštite i razvoja zaštićenog dobra, kojeg donosi organizacija koja njime gazduje, kao i na osnovu posebno donesenog programa razvoja turizma. Iz ovih razloga treba konstatovati da ustanovljena zaštita na Vršačkim planinama nema ograničenja za razvoj rekreacije i turizma, već, naprotiv, treba da doprinese boljem uređivanju i unapređivanju ekosistema predela.

Vršačke planine, sa svojih 6 hiljada hektara pod šumama, imaju uredjena lovišta. Najatraktivniji je lov na divlje svinje, srne i fazane. Još poznatija lovišta su u obližnjoj Deliblatskoj peščari. Jeleni sa ovih terena smatraju se najtrofejnijim u Evropi.
Ljubitelji ribolova uživaju pecajući na reci Karaš, kanalu Dunav-Tisa-Dunav i ribnjacima. U neposrednoj blizini grada, u Vršačkom ritu, nalazi se jezero gde se sreću pecaroši i lovci. Jezero je bogato ribom, a okolina divljim patkama i guskama. Sličan ambijent i sportska zadovoljstva pruža Dunav, udaljen od Vršca 60 kilometara.

Biljni svet

Biljni svet vršačkih planina ima izraženu zdravstveno-rekreativnu i estetsko-dekorativnu funkciju. U tome se posebno ističe šumska vegetacija koja se prostire na površini od oko 48 km2 i zahvata oko 28% srpskog dela planina. Obuhvata centralni masiv i gornji deo abrazione površi do 200 m n. v., a u potočnim dolinama do 100 m. U ukupnom šumskom fondu ovih planina najviše su zastupljeni hrastovi (1364 ha), zatim lipa (668 ha), bagrem (513 ha), ostali lišćari - bukva, javor i dr. (330 ha), te crni bor sa svega 44 ha. Posebno je značajna velika zastupljenost lipovih i bagremovih šuma, koje u vreme cvetanja daju planinskom prostoru specifična aromatična obeležja, čineći ga u to vreme veoma prijatnim za boravak turista i sakupljanje lekovitih cvetova.

Zdravstveno- rekreativna i dr. svojstva šumske vegetacije Vršačkih planina proističu iz njene fiziološke funkcije.

Lov

Različite morfološke celine, raznolika šumska vegetacija Deliblatske peščare i Vršačkih planina, nizijske i ritske šume u aluvijalnim ravnima Dunava i drugih vodotoka, barska vegetacija, bogatstvo voda, razne poljoprivredne kulture, povoljni klimatski uticaji i drugo, obezbeđuju pogodne stanišne uslove za egzistenciju brojnih vrsta lovne dlakave i pernate divljači. U stvari, celokupan prostor subregiona predstavlja otvorenu lovnu površinu, na kojoj životne uslove nalaze sve životinjske vrste karakteristične za ravničarske ekosisteme. To znači da bi ovde trebali da postoje dobri prirodni uslovi za razvoj lovstva, pa prema tome i lovnog turizma.

Ovde egzistiraju sledeće značajnije lovne vrste: jelen, srna, divlja svinja, zec, vuk, lisica, divlja mačka, jazavac i tvor od dlakave, te fazan, jarebica, prepelica, grlica, divlji golub, divlja patka, šumska šljuka, vetruška, kukuvija, gavran i kreja od pernate divljači. Većina prisutnih vrsta plemenite divljači zaštićena je. Šumsko-privrednom osnovom određene su glavne vrste lovne divljači, uz posebne mere njihovog gajenja u ograđenom lovištu “Dragićev hat”- jelen, srna i divlja svinja. Ove vrste divljači prvenstveno su namenjene razvoju inostranog lovnog turizma.